Not convinced yet ? Please read some test(imonial)s below or feel free to book a testride ...

Salut Filip

Juste ce petit mot pour te communiquer mes compliments pour le Xesco Carbon que j’ai acheté chez toi.

Je suis parti 13 jours en France parcourir la montagne en vélo. J’ai gravi quelques cols mythiques pour tout cycliste (Ventoux, Croix de Fer, Alpe d’Huez, Galibier, Grand Ballon,…). J’avais déjà parcouru, il y 8 ans, ces cols, avec le Ciöcc qui m’avait donné pleine satisfaction.  Mais avec ce Xesco, j’ai véritablement décroché la lune, tant ce vélo m’a permis de franchir toutes les difficultés. L’impression de confort qu’il m’a procuré était tout bonnement phénoménal. J’ai découvert le vélo avec le Ciöcc, le plaisir de l’effort avec le Xesco alu, mais ici ton Xesco Carbo m’a convaincu que le paradis était accessible en quelques coups de pédales.

A mon humble niveau, j’ai découvert dans le vélo 1 véritable passion et 1 plaisir intense, que je n’aurais jamais connus sans les différents vélos que j’ai acheté chez toi.

Je tiens vraiment à te remercier, ainsi que Jean-Philippe, pour votre compétence et la qualité de votre travail, sans lequel je n’aurais pas connu de telles sensations de bonheur intense.

Amitiés à vous 2, et très sincèrement merci pour vos qualités

Net terug van een supertof ritje naar Ottenburg,
’t bold echt superdeluxe

Vol vertrouwen snelle EN technisch downhillekes,
Om maar te zwijgen van het gemak om te klimmen en te acceleren,

Greets

Beste,

Ter info:
Zondagochtend: eerste testrit met de nieuwe fiets: FANTASTISCH!!!!!!!!!

groeten,

Merci pour les conseils que tu nous a apporté. J'ai déjà roulé plusieurs fois en ville et je trouve le Xesco très maniable et surtout précis. Cette précision est très importante car elle me permet de gagner en sécurité et en réactions. Le cadre est dur (sans les suspensions) mais comme il est tonique je passe facilement sur pavés, trous, etc...

On a beaucoup de sensations de route ç'est génial!!!

Vraiment je suis très heureux de mon achat. Vive Xesco et longue route à toi et ton travail passionnant.

Merci, Jean

Ps: Sur la photo je suis comme un gamin mais acheter un vélo ç'est toujours un rêve!

Het eerste ritje zit erop en wat een schitterende fiets, zowat 30 km in de benen in het bos en op padjes. Ik ben content met mijn aankoop, dat is zeker.

Hartelijk dank,

Ik ben zéér opgetogen over mijn RDL: nog nooit had ik een machientje dat zo fijn schakelt en blijft schakelen, en ik ga nu ook stukken sneller én meer zelfverzekerd door mtb-terrein op de toertochten.

Met dit frame kom ik overal door: de perfecte alleskunner!

Ik heb de eer om met het allernieuwste model van Filip Sport te kunnen rijden.

De nieuwste telg van de Xesco familie met een alu frame en een liggende en staande vork in carbon. Ik heb met de fiets in Kluisbergen en in Huldenberg een proefrit gemaakt die hij goed heeft doorstaan.

Deze fiets is een van de betere klimmers en op technisch vlak kan hij ook zeer goed zijn mannetje staan.

Xesco Carbo

J'ai roulé avec pour la première fois ce week-end et j'ai enfin trouvé le vtt qui réponds à mes attentes: un vtt confortable monté avec des équipements fiables et d'un poids correct.

Pour avoir roulé auparavant sur d'autres cadre haut de gamme depuis environ 10 ans (GT Zaskar, Specialized M2 et M5 et Commencal Vip), je peux vous dire que le cadre Tix dépasse de loin tous les cadres cités précédemment tant au niveau confort que rendement et même stabilité sur certaines descentes rapides.

Au niveau de la géométrie, je ne saurai que vanter les mérites du Xesco Tix. Je me trouve positionné de façon idéale. Avant d'acheter un cadre en titane, j'avais lu tout ce que je pouvais trouver dans la presse vtt sur ce matériau et je constate qu'en effet le titane c'est magique.

Je vous remercie et je vous félicite pour avoir créé le Tix.

Salutations sportives,
Johan Luna,
biker heureux!

Ben van weekend 120 km gaan fietsen, fantastische fiets (frame) moet niet onderdoen voor S- Works wat betreft sturen en bergop rijden.

Position
Assez droite. Le cadre est court, comme la potence, et l'avant du vélo est haut (je parle pour un vélo à caractère sportif). Pour les parties roulantes, il suffit de s'appuyer sur les cornes pour avoir une position plus allongé. Le tout est très confortable, le vélo est facile à conduire: on soulève facilement l'avant, on passe facilement derrière la selle…

Rendement
A fond la caisse ! L'équipement très "sport" facilite le jugement mais le cadre a aussi un tempérament de sportif. Il est bien nerveux et apprécie un chemin dans lequel il faut relancer. Il répondra présent lors d'une arrivée au sprint et adore des petites côtes raides à passer en force de bout sur les pédales. Il y avait deux côtes sur asphalte d'une centaine de mètres à Knokke et elles se passaient en boulet de canon. Sur de longues portions plates ou côtes régulières, il se montre bon rouleur, ne faiblissant pas lorsque l'on est à l'attaque.

Maniabilité
Est-ce les gros pneus ? Je ne le trouvais pas maniable, il se montrait assez lourd pour slalomer et il fallait se montrer vraiment précis pour aborder des virages sinueux dans des sentiers étroits. Il appréciait plutôt de longues courbes à prendre à la vitesse de l'éclair en se penchant comme sur une moto. A essayer avec d'autres pneus.

Stabilité
Vu la position "ramassée", il ne se montre pas le plus stable en descente, on apprécierait alors quelques centimètres an plus. Cela n'est pas hyper dangereux, avec un peu d'expérience, les brise-lames par exemple se passaient à fond de balles à 35km/h sans toucher au frein.

Confort
Nous devions passer par des chemins que le vent avait transformer en tôle ondulée. Le Xesco se comportait assez bien dedans, il ne me balançait pas d'un côté à l'autre et se montrait clément avec mes petits bras. Par la contre, je ne suis pas certains d'avoir réussi à régler parfaitement la Marzo. Elle fonctionnait bien en général mais elle talonnait quelques fois (en sautant des brise-lames…) et se montrait dure sur les chocs prit à grande vitesse (ex: tôle ondulée). Elle ne pompait pas trop.

Dirk Persoons
Kessel-Lo

Waar mijn Xesco het snelst is ? Bergop, bergaf, rechtdoor en in de bochten. Test eens een Xesco op kasseien : dit frame is stijf en toch niet hard. De achterzijde danst niet weg, houdt de lijn van het voorwiel en je krijgt geen nijdige slagen in de rug. In een stevige helling voel je alleen je spieren werken, niet het frame. Stop met Uw Xesco gerust aan elk kruispunt : de gekken die U dan zonder kijken voorbij vliegen haal je zo weer bij !

Ik had vooral een fiets nodig die ik zonder veel aanpassen kon gebruiken voor woon-werk verkeer en tevens om run-bikes en duatlons mee te rijden. De Xesco is stuurvast ,ligt goed in de hand bij het wisselen (run-bike). Een voordeel is ook dat je je eigen kleur kan kiezen en de kader op je maat gemaakt is.

Dirk Persoons
Kessel-lo

Verder is in moeilijker terrein uiteraard tractie steeds belangrijk, naast rolcomfort en geringe rolweerstand dacht ik zo. De Schwalbe Racing Ralph achteraan is naar mijn ervaring zeker bij winters gebruik relatief sterker op het stuk van comfort en rolweerstand dan inzake tractie. Toch had ik wat tractie betreft nooit een probleem, getuigen daarvan mijn op het einde en dus na in totaal meer dan 60 kilometer waarvan 45 over modderige bodem nog kraaknette schoenzolen ter hoogte van de klikplaatjes: geen enkele keer moeten afstappen dus en wie durft nu te zeggen dat onze fiets daar niks mee te maken had?

25 en 26 december 2004. Knappe fiets meegekregen, en dan nog wel in een passend kerstkleurtje.

In de winkel zag alles er al goed uit, dus zeer leuk om eens te mogen proberen.

Vrijdagavond dus al maar eens van zeer dichtbij gekeken : de ketting maakt nogal wat lawaai : nou ja alles droog : White Lightning is dus de oplossing. Verder nog een spuitje hier en daar, zodat morgen alles gesmeerd kan verlopen. Technisch ziet alles er goed uit, de voorvork lijkt wat zacht te staan en de achterdemper eerder strak, morgen maar zien wat die afstelling zegt. Even de hoogte van het zadel met de eigen fiets vergelijken. Oei dat zadel staat te laag en met de zadelpen helemaal uitgetrokken tot haar maximum is het nog maar nipt : hogere zitbuis of langere zadelpen gevraagd !

Neus van het zadel wat lager ingesteld, dus achterkant nog iets hoger, vooruit dan maar.

Zaterdagochtend, nogal koud, zonder neerslag maar natte wegen. Nog redelijk goed dus voor een eerste rit op verhard terrein. 12% klim lukt zonder teveel inspanning, maar voelt toch niet zo echt leuk : heb liever een meer direct gevoel van tractie op het achterwiel en die voorkant wordt relatief licht wanneer de achterzijde inveert. Bergaf dan maar en op naar een volgende helling, nieuwe fiets vraagt altijd wat gewenning. Helaas, het bevalt me nog steeds niet echt, op vlakke weg gaat die achtervering voelbaar op en neer en daar hou ik niet van. Vreemd, dit valt meer op in de vlakke stukken en op langzame hellingen dan in echt steile stukken. Ha, daar komt de eerste slechte kasseistrook, groot, groter, grootst schakelen, even recht op de pedalen en volgas afdalen om daarna in tegenrichting er weer boven te komen. OK, nu is het wel duidelijk, de afstelling van de vering is superzacht naar mijn gevoel, met wat meer druk in de dempers zal het zeker zo goed meevallen. Op naar huis dus om lucht te halen.

Na de tweede keer lucht halen, vooraan en achteraan lijkt me de redelijke limiet aan druk wel bereikt, te voelen aan de weerstanden alleszins. Maar ja, wat teveel blijkt, kan er nog steeds weer uit. Vooraan enkel op gevoel gewerkt : tenslotte testen we de fiets en niet de voorvork. Achteraan zit ik nu bijna aan 1,5 bar / 2 psi druk, dus zowat de helft meer als bij ontvangst van de fiets. Nog even die rebound in de buurt van de snelste instelling zetten, en we zijn er weer mee weg. Aai aai, dat pompend gevoel op vlakke weg is nog steeds niet helemaal verdwenen : die achterbrug moet dus bijzonder fijngevoelig zijn, anders is dat echt niet mogelijk. Trouwens, die Shimano hendels staan te ver naar buiten en ietsje te hoog, zit er steeds met mijn wijsvinger tegen. Voor morgen toch maar proberen dat bij te stellen. Inmiddels nog wat krachttraining doen op stuur en pedalen, kwestie van de zien wat er allemaal flext en plooit : niks dus, dat is mooi. Nochtans, vandaag heeft de fiets me toch niet zo overtuigd als mijn hardtail, die was van in het begin op geen zwakte te betrappen. Ligt het aan Kerstdag, of is deze fully niet echt bedoeld als wegfiets ? Morgen zien we wel, dan gaan we het zaakje eens deftig vuil maken in terrein waar ook motorcrossers geil van zouden worden. Inmiddels staat een demper met SPV techniek om het in- en uitveren op vlakke ondergrond onder controle te houden, toch op mijn verlanglijstje.

Shimano combinatiehendels : liever jij dan ik, die dingen zijn zo breed dat ze niet eens genoeg naar binnen kunnen geschoven worden : de remleidingen botsen tegen elkaar : konden ze die nu echt niet wat schuin naar voor laten verlopen, zodat ze elkaar niet raken en elke rijder beter zijn "cockpit" naar believen zou kunnen instellen ? Schoon van ver zeker wel, maar wat mij betreft ver van schoon vanwege zulke fabrikant.

Shit, met meer PK en constant doorslippend achterwiel zou ik hier toch nog boven gekomen zijn, nu heeft het achterwiel te weinig grip om in de gegeven terreinconditie hier nog boven te komen. Tja, putteke winter kom je niet overal door waar je in de zomer wel op de fiets kan blijven : die grote bladeren om de grond zijn nog te vers en te glibberig. Goed om weten, want het is hier vandaag nog niet gedaan. Ha, daar staan een stuk of drie "collega's" te hijgen, groetjes en dan opletten hier bergaf, 'k heb er hier al meer dan één op zijn buik zien bergaf schuiven met zijn fiets achter zich aan : die klei is hier spekglad en het stuur vraagt dan ook veel concentratie. Oeps, alles dicht en in een haarspeld weer omhoog : hei hei, dan lukt aardig, deze fiets draait wel zeer snel om de hoek voor een fully. Concentratie houden dus in de afdalingen want het stuur is wel relatief nerveus, niks voor beginners volgens mij. Zo, nu weer bergop naar waar die anderen stonden te puffen. Tiens tiens, ben ik zoveel beter dan die andere drie, dat het hier zo vlot ging ? Neen, want het lijkt wel of het zelfs vlotter ging dan met mijn hardtail. Hoe kan dat nu ? Wacht een beetje, de volgende helling is nog minder van de poes, eens zien of ik daar ook nog adem over hou. Merkwaardig goed gaat dat, het lijkt hier zowaar weer vlakker als met mijn hardtail : er moet hier duidelijk minder inspanning geleverd worden om tractie het houden op het achterwiel. Steile hellingen lijken wel een sterk punt van dit machien, in tegenstelling toch tot de meer vlakke stukken waar ik het voor mij vervelende op en neer veren van de achterkant nog steeds niet uit mijn kop kan zetten. Eén ding is nu wel klaar : deze fiets heeft totaal geen last van effect van de vering in de pedalen : die draaien altijd even ongelooflijk soepel rond, ongeacht hetgeen er zich aan het achterwiel afspeelt. Dit is absoluut minder vermoeiend dan bij een hardtail, die altijd directer slagen van het achterwiel in de benen doortelefoneert. Zo wordt het hier dan ook met elke bijkomende steile helling leuker ! Dan wordt immers de kracht zeer efficiënt in hoogtemeters omgezet, ook staande in de pedalen, waarbij het terrein mooi gelezen wordt en ik me bijna in een lift omhoog gekatapulteerd waan. Die wandelaars vinden het blijkbaar zelfs leuk, en de vriendelijke loper die dacht dat hij eerst zou boven komen omdat ik halverwege de kuitenbijter waar ik hem inhaal stil zou vallen vergiste zich ook grandioos. Kwestie van eerst de juiste fiets en dan nog even het juiste verzet te vinden kameraad.

Tenslotte : wat denk ik er nu van ?

In de aangeboden configuratie ben ik niet genoeg overtuigd mocht ik zoeken een fully te kopen. Denkend aan de testdagen van O2 bikers zouden enkele gevestigde fully merken mij mogelijk in een directe vergelijking globaal wel eens meer kunnen aanspreken. Mijn probleem is als volgt.

De achterzijde is bijzonder fijngevoelig, zodat het daar bewegend aanvoelt wanneer het niet nuttig is, namelijk vooral op vlakke ondergrond, zodat er daar de indruk ontstaat dat er snelheid ingeleverd wordt, vooral in gewone zitpositie.

Hopelijk laat dit probleem zich oplossen door een andere demper, met SPV techniek ? Heb vergeefs getracht deze demper helemaal te blokkeren onderweg. Een snelle rebound instelling lost de zaak niet voldoende op.

In de aangeboden configuratie zou ik kunnen zeggen dat de fiets meer een toer- dan een racekarakter heeft maar dat klopt niet helemaal omdat de besturing zeer direct is en dus niet zo geschikt voor toergebruik want het stuur vraagt meer dan gemiddeld aandacht in afdalingen.

Stuurkarakter evenwel niet veranderen indien je een snelle bike wil bekomen die de concurrentie kan aftroeven !

Evident lijkt me ook dat in terreinomstandigheden de fijngevoelige achterbrug, in combinatie met de totale afwezigheid van effect van het terrein in de pedalen, een echte en zeer belangrijke troef is.

Volgens mij moet er dus zeker gezocht worden naar een demper die het bewegen op vlakke ondergrond kan neutraliseren ( blokkeren ) , om te vermijden dat de fiets voelbaar deint waar het niet nodig is.

Je ziet, ik ben nog kandidaat om opnieuw een testje te doen…

Tenslotte toch nog maar twee kleine details die hierboven niet aan bod kwamen.

Lak verdwenen achter de voorste kettingbladen : heb een paar keer "chain-suck" gehad, wat vermoedelijk minder met de kettingbladen te maken had dan met die rare schakelaar ; heb overigens onderweg de kabelspanning ervan moeten veranderen want de ketting begon tegen het versnellingsapparaat te slepen, eerst op alleen op het grootste blad, vervolgens ook op het middenblad.

De remleiding naar de achterrem lijkt me wat te lang ter hoogte van de zitbuis : op de weg raakte ik die regelmatig met mijn been. De leiding zou wellicht minder vanzelf naar buiten draaien indien ze zijdelings langs de bovenbuis zou lopen ?

Voilà, mijn goesting is niet noodzakelijk die van andere en echte klanten voor een fully, dus alvast bedankt dat ik een test mocht doen !

Donderdag 30 december was het zover, ik mocht de nieuwe fully testen van de Xesco familie, dit met dank aan Filip.

Ik heb nog nooit met een bike met achtervering gereden, ik kan dus niet vergelijken, wel heb ik al een aantal hardtails gehad.

De bike is opgebouwd met mooi materiaal, zoals Mavic crossmax SL wielen, een nieuwe XT groep (met schijfremmen), een lekkere Fox vork, en natuurlijk de nieuwe RDL onderdelen zoals die zijn: stuur en stuurstang, zadelpen en zadel + een fantastische mooie crank. De demper is een DT.

Dit geeft een bike van rond de 12 kilo, wat ik een goede waarde vind.

Na het juist instellen van de hoogte van de zadelpen voelde ik mij direct thuis op deze bike. Je ligt niet met je neus op het voorwiel, wat zeker voor marathons te rijden aangenaam is.

Het was de bedoeling om de Nero route en nog een paar andere paden in het Zoniënwoud te rijden, en zo een 45 km te doen.

Ik moest wel eerst aan het nieuwe schakelmechanisme van de nieuwe XT groep wennen, en ik zal eerlijk zijn, na de rit was ik het nog altijd niet gewoon.

Nu over de bike: die rijdt fantastisch, ik moest af en toe eens kijken of die vering wel werkte, op stukken waar ik anders doorheen geschud word kan ik nu rustig blijven zitten en genieten van het landschap.

Er is geen sprake van deining, en als die er al is voel je ze toch niet, wat resulteert in een zeer snelle bike.

Bij het klimmen plakt het achterwiel op de grond, ik heb de gewoonte om rechtstaand op de trappers een helling te beklimmem en dit gaat echt lekker met deze bike, het achterwiel blijft op de grond en spint niet door.

Ook de afdalingen zijn een plezier om te doen, ook dit moet niet meer rechtstaand gewoon blijven zitten de vering maakt het pad wel vlak.

Het enige minpunt dat ik kon vinden was misschien het gewicht, maar het is ook niet fair deze bike met de mijne te vergelijken die maar 10.4 kilo weegt.

Toch moet ik zeggen als ‘diehard' hartail fanaat ik aangenaam verrast was door de rij prestaties van deze bike, en wie weet binnen een paar jaar…………???…….

Met dank aan Filip voor het gebruik van de Xesco bike.

Datum: 8 januari 2005
Rijder: Bert Wellens

Laat ik starten met een stukje achtergrond. Dit testverslag is opgesteld door een verknochte hardtail rijder, die voor het stevige klimwerk en de snelle single track zweert bij een licht en agressief modelletje. Ik moet duidelijk nog tot de fully bekeerd worden, maar moet tegelijkertijd toegeven dat ik nog niet zoveel op dit type MTB gereden heb.

Geometrie

De nieuwe Xesco is ontworpen voor sportief gebruik, eventueel zelfs competitie. De bovenbuislengte voldoet hieraan, zou zelfs nog een tikje langer mogen. De voorvork met 80 mm veerweg houdt het stuur laag genoeg. Hoewel de zitbuishoek een volstrekt normale waarde van 73o blijkt te bedragen, had ik toch het gevoel vrij ver achterop te zitten. Het resultaat is een eerder comfortabel dan agressief gevoel, wat tijdens technische klimmetjes en afdalingen zijn voordelen heeft. Qua wendbaarheid voelt het prototype goed. Ook de zijdelingse stijfheid blijkt door de scharnierpunten niet verlaagd te worden.

Veerwerking

De achtervering blijkt aangenaam soepel te werken wanneer het moet, zonder hierbij als een springkasteel aan te voelen. En toegegeven: ook bij hard aanzetten heb ik van pompeffecten weinig of niets gemerkt. Het evenwicht met de voorvering heb ik daarentegen nooit gevonden. De Fox bleek in vergelijking met de achtervering te traag aan te spreken. Dit verraste me, vermits mijn eerdere ervaringen met deze voorvork zonder meer aangenaam waren. Wellicht kan wat aandacht aan de afstelling hier al wonderen doen.

Afmontage

Met de RDL-componenten rijd ik zelf al een paar maanden. Die doen het, in al hun lichtheid, perfect. Over de voorvork heb ik het al gehad. Aan de Shimano remhendels/shifters zal ik wellicht nooit wennen. Naast het schakelsysteem zelf, stoort dat bakje aan het begin van de hendel me elke keer weer mateloos. Ook de Skinny Jimmy van Schwalbe heeft me als winterband nooit kunnen bekoren. Little Alberts moeten in de modder nauwelijks onderdoen en zijn in het bochtenwerk zoveel aangenamer. In beide gevallen persoonlijke smaak, uiteraard.

Conclusie

Het nieuwe Xesco frame voelt comfortabel, zonder sloom te worden. De zijdelingse stijfheid en wendbaarheid laten vlot bochtenwerk toe. Ook een stevige trap op de pedalen verzuipt niet in pompeffect. Zeker geschikt voor een sportieve rijder met een niet al te agressieve rijstijl.

Zondag 9 januari 2005

De Fully is getest op een snel parcours met geen al te hoge technische moeilijkheidsgraad. Weersomstandigheden waren droog met wind en weinig modder.

Focus voor mij lag op de wendbaarheid en pompeffect bij beklimming of demarrages. Uitrusting werd niet meegenomen vermits de fiets "à la carte " kan worden samen gesteld.

Wendbaarheid: zeer goed, zelfs bij snelle afdalingen op glibberige kasseien. Gooi en smijt werk kon iets beter waarschijnlijk door te weinig ervaring met deze fiets.

Geometrie: met mijn 1.78m lengte was dit de juiste maat. Sportieve zithouding met toch niet te veel druk op de polsen.

Afwerking: kabeldoorvoering kan beter(daarom is dit ook een prototype. Nogal veel scharnierpunten en wentelsystemen kunnen de niet-zo-veel-poets-bikers na verloop van tijd in problemen brengen. Cranckstel staat vrij dicht tegen het kader en bij afloop van de ketting kan deze beschadiging geven.

Demper: goed afregelbaar met lock-out die haast niet moest gebruikt worden in deze rit. Een remote lock-out zou een goede optie zijn.

Gewicht: kan waarschijnlijk verbeterd worden maar dit zal dan ook ten koste gaan van de laterale stabiliteit.

Pompeffect: zo goed als geen, dus uitstekende performance van zowel de demper, die zich overigens voorbeeldig gedroeg, als het concept/plaatsing van de scharnierpunten.

Stuurbaarheid/souplesse: zeer goed; bij de eerste jump is het even uitkijken (fiets heeft de neiging om achterover te hellen) vermits het zwaartepunt iets meer achteraan ligt t.o.v. de hardtail maar bij de tweede jump en een ervaring rijker is het een lust want nogmaals het kader, achterbrug met de DTSwiss demper zetten je perfect terug op het spoor zonder dat de fiets stuitert.

Rendement: hoog rendement bij acceleraties zonder energieverlies zelfs bij op vrij bochtige beklimming.

Comfort: goed comfort maar afhankelijk van de demperinstelling kan gekozen voor meer komfort. Bij de test over zware kasseistroken was het een plezier om de hardtails te zien dansen en uit eigen ervaring... ook het gesakker van: weer kasseien aanhoren.

Conclusie: sportieve Fully als een serieuze concurrent van de bekende merken. Zeer goed inzetbaar in de snelle en technische tochten. Geen fiets voor het "toeristische" werk.

Ik ben in ieder geval verkocht aan het concept en de "looks". Het wordt hard om terug op mijn hardtail te kruipen.

Zaterdag 15 januari 2005, mooi weer een perfect dagje om een tochtje te maken, samen met Serge.

Iets na de middag vertrokken met de reeds zeer goed uitgeruste Xesco fully (XT schakel-en remsysteem, Fox float R voorvork,...) veel beter dus dan mijn huidige Rocky Mountain. Eerst en vooral had ik nog nooit op een fully gereden, dus kan ik ook niet echt vergelijken.

De kader is voor mij persoonlijk eigelijk iets te klein of we moeten er een langere zadelpen insteken, dus de zit positie is niet optimaal, maar dit mag de test niet echt beïnvloeden vind ik. Het schakelsysteem is even wennen maar na enige tijd lukt dit wel (ik zal het nooit op mijn fiets monteren. Het rijden gaat echt heel soepel, de fiets rijdt heel precies en brengt je naar waar je naartoe wilt ook door moeilijke slijkerige stukken blijf je echt een goed gevoel houden met de fiets. Op de hellingen heb ik regelmatig eens goed doorgetrokken en het full-suspension systeem is ook hier geen nadeel, geen pompend effect en een zeer goed gevoel met de fiets. Na een paar afdalingen heb ik mij eens volledig laten gaan en hij brengt je echt waar je moet zijn als je een klein foutje maakt is het niet te erg want de vering zorgt er goed voor dat je niet begint te schotteren en geen goede controle meer hebt en het verschil met een hardtail is enorm je kan echt blijven zitten en je kunt harder gaan omdat je de wortels niet moet ontwijken en ook hier is het gevoel met de fiets enorm zelfs door enkel je gewicht te verleggen kan je door de bochten scheuren. De afstelling mocht misschien nog net iets zachter staan dacht ik zo. Deze Xesco fully is volgens mij ideaal voor marathons met veel technische afdalingen en het meergewicht doordat hij een fully is, weegt volgens mij niet op tegen het voordeel van relaxed de afdalingen te nemen (als je goed in conditie bent kan je op zulke stukken goed recupereren, voor de volgende beklimming), doordat de demper niet pompend werkt bij de beklimmingen kan je gerust zijn geen extra inspanningen te moeten leveren op de beklimmingen. Na een 2uur en half spelen op en rond de Nero route zijn we terug aan gekomen, vermoeid maar voldaan.

Ik heb tijdens deze tocht ook de Yeti fully getest; deze is ook een zeer goede fiets maar gaf wel een pompend effect bij de beklimmingen, wat niet echt bevordelijk is in het hooggebergte (waar ik deze fiets wil voor gebruiken) Deze fiets vraagt voor snelheid en is misschien daardoor beter voor kortere afstanden. De Yeti gaf mij ook een zeer goed gevoel en het was moeilijk om te beslissen, maar met een toch aanzienlijk prijsverschil voor een zelfde kwaliteit van fiets is de keuze toch sneller gemaakt.

+ laag gewicht
+ zeer goed gevoel biker en bike
+ geen pompende werking bij de beklimmingen
+ goede prijs, voor uitstekende kwaliteit
+ kleur, kan eventueel naar persoonlijke behoeften gedaan worden

Ik kan eigenlijk niet echt negatieve dingen zeggen over de Xesco Fully

- XT schakelsysteem (dit is persoonlijk voor mij niet echt optimaal)
- XT remsysteem (persoonlijk vind ik de Hope remmen betere controle en remkracht geven)
- Afstelling van de fiets is voor iedereen anders dus kan je ook niet verlangen dat de testbike naar ieders behoefte is afgesteld.

Als een vuurrode Italiaanse bolide stond hij op mij te wachten. De Xesco Fully !

Afgemonteerd met licht en vooral oerdegelijk materiaal;  volledige Shimano XT aandrijflijn inclusief schijfremmen, Mavic SL tubeless wielen met Schwalbe Skinny Jimmy UST banden, RDL crankset, stuurpen , stuur, zadelpen en zadel, ee,n Chris King balhoofd, een DT Swiss demper  en een Fox RL voorvork.

Het geheel voelt licht aan en straalt direct vertrouwen uit. Dit is klasse materiaal. Het zadel wordt op de juiste hoogte gezet en ik bevestig mijn Polar aan het stuur.

De remmen zijn voorzien van nieuwe blokjes en de eerste kilometers langs de baan  zorg ik ervoor dat ze degelijk ingeremd zijn.

Ik merk kwasi direct dat het stuur een beetje te hoog staat, en ik zit wat verder naar achteren dan ik gewoon ben. De voorvering voelt wat stug aan en de achtervering staat wat slap. Ik stel de rebound achteraan op maximum in (snelle rebound) en voor de voorvork zet ik de rebound pal in het midden (7 klikjes).

Het nieuwe Shimano schakelsysteem, remmen en schakeling geintegreerd, ben ik op 500 meter gewoon. Enkel in noodsituaties betrapte ik me erop dat ik vergeefs naar de Rapidfire lepeltjes zocht.

Ik vervoeg de NERO route en hou eerst halt voor een kleine fotosessie. Beter nu dat de bike nog proper is... het is niet echt nat maar hier en daar zal er zeker modder liggen. De eerste afdaling brengt al gelijk een glimlach op m'n lippen. Alle remmen los en laat het beestje zijn weg maar zoeken. Voor en achtervering kwijten zich van hun taak en ik glijd als over lagers naar beneden. Onderaan snel opschakelen en zonder snelheid te verliezen klim ik de diepe geul weer uit. Mooi. Een paar korte sprintjes over de kassei die volgt leren me dat het frame zeer stijf is tijdens rechtstaand sprintwerk, het voelt aan als een hardtail.  Ik blokkeer de vering en probeer opnieuw. Exact dezelfde sensatie, dit frame is lateraal zeer stijf.

Omdat ik op kassei rij zet ik de demper maar terug open en hobbel ik verder al zittende. Jammer dat m'n positie wat lang is, want ik kan niet optimaal versnellen zoals ik dat op kassei meestal doe. Dat is een punt waar ik rekening moet mee houden in m'n evaluatie.

Dit ligt niet aan de fiets, maar is gewoon een detailafstelling.

De eerste singletrack komt eraan, zeer vettig en de banden schreeuwen om grip. Het schakelen gaat vlot, en de fiets voelt zeer beweeglijk aan. Ik had al gezegd dat hij een beetje hoog stond voor mij (ik denk dat 80 of 100mm veerweg ideaal zullen zijn op dit frame) maar toch is de Xesco Fully zeer nerveus en erg secuur te sturen. Het wordt bijwijlen echt ploeteren en ik probeer zo veel mogelijk uit de diepe mud te blijven. De singletrack is hier en daar al 5 meter breed door bikers die net hetzelfde gedacht hebben. Hier dient dringend een beetje bosbeheer toegepast te worden.. een beetje grint en/of haksel zou de ondergrond wat minder vettig kunnen maken.

Op de lange bospaden die volgen blokkeer ik de achtervering. Ik heb gemerkt dat ze een klein beetje te slap staat naar mijn goesting , waardoor de fiets de neiging heeft lichtjes te wiebelen onder mijn trapbewegingen. Dit is eenvoudigweg te verhelpen door wat meer druk in de demper te zetten, of eventueel een 5th generation demper te installeren. Ik kan de fiets hier niet op afrekenen. De eerste paar uren op een fully zijn zowiezo zoeken naar de optimale afstelling. Ik had deze luxe niet en moest verder met de afstellingen die vóor de rit gebeurd waren.

Op mijn favoriete singletrack secties gaat deze bike echt als een hardtail, met dit verschil dat de vering de oneffenheden wegvlakt, je hoeft minder secuur te sturen. Vooraan staat de demper duidelijk te hard .Ik verbruikte maar 4 cm van de  veerweg, normaal gezien kom ik op dit parkoers gemakkelijk op een 6cm met een perfect ingestelde Fox 80RLT.

De bike doet me wat aan de Seven Duo denken, die wel perfect afgesteld stond, remmen los en laat maar komen die geulen, putten, takken wortels en andere keien.. heerlijk zo te biken.

Onderweg passeer ik enkele andere bikers die zich verbaasd afvragen met welke rode raket ik onderweg ben. Ik ken deze op en af kronkelende singletrack naast de Dreve Lorraine vrij goed, en kan hier al flink snelheid maken met m'n hardtail, maar met deze fully komt er toch nog wat extra speed bij. De wegligging is super, de smalle Skinny Jimmy's zijn ideaal in deze omstandigheden, het korrigeren en sturen zijn messcherp.

Rechtstaand of zittend, het maakt niet uit, het frame zit niet in de weg dankzij de lage bovenbuis, en het zwaartepunt ligt laag genoeg om het geheel stabiel door de bochten te draaien.

Ik kom terug op bredere wegen en schakel op de grote plaat vooraan . Ik  hoor een paar doffe klappen achteraan.. vreemd, ergens slaat er iets tegen het frame. Ik schakel terug op het middenblad en de klappen zijn weg.. later bleek dat de XT RR achterderailleur tegen de onderkant van de liggende achtervork sloeg. Door zijn konstruktie met het extra draaipunt komt de liggende brug wat lager, zodat de derailleur ertegen komt. Hier moet nog eens over nagedacht worden. Misschien helpen een andere kettinglengte of een rubber stootkussen.

Samengevat kan ik stellen dat het volgende mij positief stemde:

+ laag gewicht en prima onderdelen
+ nerveus en precies rijgedrag
+ stabiel en lateraal zeer stijf frame
+ geen spookshiften noch inveren bij staand versnellen
+ slechts geringe invloed van trapbeweging op de vering bij klimmen (*)

Wat kan er beter?

- de afstelling van de beide veringen was niet op mij afgestemd (dit is snel verholpen )
- misschien een 5th generation demper achteraan ?
- achterderailleur raakt achterbrug in bepaalde versnellingen
- voorvering bracht de fiets te hoog, een 80 of 100mm vork zou beter passen.

(*) kan verholpen worden door beter afstelling achterdemper.

een paar foto's vind je hier : http://haineadri.fotopic.net/c391704.html

13 februari 2005

Plaats testrit:  Soumoy (Namen) in de omgeving van Walcourt
Weersomstandigheden: storm - hagelbuien - sneeuwbuien - regen - +1 ° C  en vooral hopen modder
Parcours: modder, modder en nog eens modder. heuvelachtig - single-tracks - glad - holle wegen.
Afstand: +- 40 km
Kwaliteit bewegwijzering: slecht - verf (pijlen) was door de vele regen haast niet zichtbaar.

De fiets zelf:

Kleur: mooi - rood is agressief/dynamisch.                     
persoonlijke quotering: 8/10
Kleurcombinatie:   kleur vork - kader : ok
Quotering: 8/10

Bandenkeuze:   Skinny Jimmy Schwalbe. Schwalbe is een goede band, maar door het zachte rubber slijten ze sneer snel. Om een maximale grip te blijven genieten (grootte van de toppen) dienen ze haast om de twee a drie maanden vervangen te worden. De perfecte band bestaat jammer niet: eentje die zowel voor modder als normale omstandigheden geschikt is. Keuze: ok.
Quotering: 8/10

XT shimano: Ik moest even wennen aan de nieuwe shifters. De combinatie van remhendel en schakelhendel ondervond ik nogal hinderlijk, en zeer specifiek voor deze die de voorste derailleur dient te bedienen. Soms gebeurt het dat je bij het omschakelen ook de fiets remt!
Quotering: 7/10

Schijfremmen: Anderzijds was ik aangenaam verrast door het remvermogen ! Directe werking! Prima! Bovendien "kloppen" de remhendels niet, iets wat bij mijn Hope wel gebeurt en het "rammelen" van de hendels vervelend is.
Quotering: 9/10

RDL:  Naam welke verwijst naar een beroemd hondenras? In ieder geval is de RDL serie prima afgewerkt. Het stuur ondervonf ik als aangenaam en geeft een veriele indruk. De trappers zijn mooi afgwerkt.
Quote: 9/10

Zadel: Mooie afwerking, vooral het logo (Xesco). De zadel biedt een goed zitconfort (kleine opmerking: de stofkeuze is moeilijk te onderhouden, vooral na enkele tochten in de winter zal hij snel blijvend vuil blijven).
Quotering: 7/10

Zitpositie: Je zit nogal naar voren gebogen (het neus op het stuur effect). Dit biedt volgens mij een voordeel en een nadeel:

- voordeel: komt van pas bij het klimmen (gewichtsverdeling naar voren - meer kracht op de pedalen)

- nadeel: vermoeiende houding - vooral op lange rechte stukken. Dit wordt echter gecompenseerd door het feit dat het een volledig afgeveerde fiets is: meer confort.

Quotering: 7,5/10  (persoonlijk houdt ik meer van confort): dus dat is puur persoonlijk getint!

Het rijgedrag: Ik ben er niet in geslaagd hem te doen pompen! Prima!
Ik situeer de fiets tussen een Hard-Trail en een Full-Suspension à la Specialised. Dit kan te maken hebben met de druk in de demper. Hij werkte probleemloos grote oneffenheden weg. Echter, op een holle weg voorzien van kleine stenen en of rotsen, maw kort opeenvolgende kleine hobbels heeft hij het moeilijker: hier reageert hij iets te traag en bijna te vergelijken met een Hard-Trail. Kwestie van luchtdruk in de demper?

In ieder geval probleemloos in een afdaling voorzien van traktorsporen en of grote hindernissen.

Quotering Afdaling: 8/10
Quotering Hobbelige weg: 7,5/10
Quotering klim: 8/10

Kader afwerking: Spijtig dat de achterbrug in vierkantige buizen is uitgevoerd! Meerder rechte stukken zijn aan elkaar gelast, wat duidelijk zichtbaar is. Estetisch gezien zou ik proberen dit te laten veranderen! De kader zou er duurder uitzien. Ikzelf zie liever de ronde buizen.
Quotering : 8/10 

Prijs: Als de verkoopsprijs van de kader met demper zich situeert rond de 1.250 EUR (heb je me mondeling gezegd) dan vind ik de fiets een echte aanrader!
Quotering: 8/10

Als het de bedoeling is een fiets op de markt de brengen voor Marathon doeleinden vind ik de fiets goed geslaagd. Door het veermechanisme pomt hij niet, wat zeker een voordeel is. Een aanrader!

Overijse, 16/03/2005

Ik had het al lang aan Filip beloofd om zijn Xesco fully eens te testen maar het was er wegens omstandigheden nog niet van gekomen. Vandaag was het dus wel zover en iets na 9u s'morgens stond ik al in de winkel van Filip Sport.

De knalrode Xesco fully is afgemonteerd met een Fox Float R vork, XT shifters, derailleurs en schijfremmen, Chris King headset, X3.1 tubeless wielen met Skinny Jimmy banden en RDL onderdelen (ook van het Xesco huismerk). In het frame steekt een DT Swiss demper (andere dempers zijn in princiepe mogelijk). In deze afmontage brengt de fiets 12.2 kg op de weegschaal (frame met demper weegt 2.6 kg). Niet superlicht maar ook niet overdreven zwaar.

Na het instellen van de druk in de vork en demper en het afstellen van de zadelhoogte kan ik op weg. Ik besluit eerst enkele km op de weg te fietsen. De maat van de fiets (medium) is perfect voor mij en de zithouding is nagenoeg goed (stuur had iets lager gemogen maar onder de stuurpen stak wel een ring van 0.5 cm). De zithouding is "tussenin", niet te veel voorover en ook niet te recht wat maakte dat ik me meteen comfortabel voelde op de fiets.

Het XT schakelsysteem is in het begin wat wennen. Je wordt er snel aan gewoon maar toch is het mijn ding niet echt.

De geometrie van de fiets is gebouwd op sportief gebruik eventueel zelfs inzetbaar voor wedstrijden (maar voor dit laatste lijkt me het totaalgewicht toch ietske te hoog). Maar de fiets laat zich (althans hier op de baan) makkelijk rijden. Twee dingen vallen op als je op de baan rijdt. Ten eerste is er quasi geen pompeffect (zelfs niet als de rebound van de demper op "traag" staat). Bij het trappen of kracht zetten zie je de demper lichtjes bewegen maar dit is IMHO bij ongeveer alle fully's zo. Ten tweede voelt het geheel van de fiets stijf aan (gemakkelijk te controleren door van links naar rechts te schommelen met het stuur).

In Overijse draai ik het bos in. Meteen dan maar de zware afdaling proberen op de rode BLOSO route. Hier vallen direct een aantal zaken op. De fiets houdt goed lijn en is stabiel in de afdaling. De demping achteraan is goed en werkt fijn, maar ik voel wel direct dat de fiets niet echt extreem veel veerweg heeft. Tijdens de afdaling hoor ik wel een scherpe "klak". Wat later blijkt dat de achterderailleur in sommige gevallen de liggende achtervork raakt (ik had de indruk dat dit gebeurt als je door een diepe put rijdt).

Terug de drukke baan naar Huldenberg over om zo te klimmen naar de Ketelheide. Het laatste stukje van deze klim is wat steiler en hier merk ik dat het voorwiel de neiging heeft om te steigeren. Dat is een beetje raar want op het daaropvolgende platte stuk heb ik de indruk dat je het voorwiel toch niet echt makkelijk van de grond tilt. Ik vermoed dat het zwaartepunt van de fiets iets meer vanachter ligt. Moest de stuurpen lager hebben gestaan was dit misschien niet zo een probleem.

Ik rij het Zonienwoud in en volg een kronkelende singletrack tussen de bomen. De fiets stuurt zeer direct, ik zou zelfs durven zeggen: een beetje agressief. Zeker als je in een afdaling recht op de trappers gaat staan en iets voorover leunt moet je het stuur goed in de gaten houden of je ligt zo de kant in. Sportieve rijders zullen dit zeker op prijs stellen maar het is dus kwestie van bij het bochtenwerk de kop erbij te houden.

Het volgende stuk is er eentje met diepere kuilen en stukken opeenvolgende boomstronken. De diepe kuilen worden moeiteloos verteerd maar op een reeks boomstronken vond ik toch dat de demper hier en daar een steekje liet vallen. Ik draai terug om er nog eens over te rijden, nu met een iets snellere rebound maar hiermee is het zeker niet beter. Om dit te verifieren zoek ik een plat stuk met een "gleuf" over de weg en inderdaad, de demper spreekt soms niet genoeg aan (maar ik heb hetzelfde probleem met de Fox demper op de Rocky).

Kasseien dan. Geen probleem. Gewoon blijven zitten en hard gaan. Hier werkt de achtervering wel fijn en je kan over de kasseien heel wat harder overvliegen dan met een hardtail. Op het eind van de kasseistrook ligt een kleine boomstam over het pad en ik probeer een bunnyhup. Dat is niet zo makkelijk en je moet je lichaamsgewicht goed plaatsen om de fiets hoog van de grond te krijgen.

Via Jezus-Eik keer ik terug richting Hoeilaart en volg nog een tijdje een compleet verhakkeld pad dat kapotgetrapt is door paarden. Op het eind is er dan nog een diep tractorspoor en ook hier vliegt de fiets moeiteloos over, net zoals op de kasseistrook.

Conclusie: Een sport XC fully met een agressieve besturing. De fiets zal zeker in de smaak vallen bij sportieve XC/marathon rijders en kan de vergelijking met de "grote" merken zeker doorstaan tegen een waarschijnlijk heel wat lagere prijs. Het is wel een pure XC fully; verwacht dus geen trail-bike. Pluspunten: wendbaar, stabiel, directe besturing, quasi geen pompbeweging. Minpunten: achterderailleur klettert tegen het frame, fiets steigert bij steile klim.

Klik hier voor foto's.

8 augustus 2005


Voorgaande ervaring met een fully: Specialized FSR Stumpjumper
Momenteel: Xesco RDL

OMSTANDIGHEDEN:
Dagje verlof, prachtig weer, sterke wind, zwaar terrein na het slechte weer van de vorige dagen, dus ideaal om Filip zijn Fully even te testen.

Afstand +-60km op zeer gevarieerd terrein.

DE AFMONTAGE:
Fox RLT 80 vork, DT Swiss demper, XTR schifters, rest volledig XT, Hope schijfremmen en Mavic crossmax velgen met skinny Jimmy's.

ALGEMENE INDRUK:
De Xesco Fully was bij deze test zeer vlot op alle terrein, je kan praktisch altijd op het zadel blijven zitten – kasseien en ruwe afdalingen zijn duidelijk geen probleem voor deze bike, het blijft allemaal perfect onder controle, zalig gevoel…

IN DETAIL:
De achterbrug heeft enorm veel voeling met het terrein maar mist wat zijdelingse stijfheid – wat niet noodzakelijk negatief hoeft te zijn. Na een 20-tal km kon ik een getik horen ter hoogte van de bevestiging aan de staande buis, dit leek mij toe te schrijven aan speling te zijn op een bout van het wentelsysteem – nu, deze bike is een prototype en heeft (veronderstel ik) al wat meegemaakt.

Wel vastgesteld dat de liggende achtervork op de “hoek” ter hoogte van de 44 plaat al een paar keer kennis heeft gemaakt met de ketting – misschien moet hier toch gedacht worden aan een meer afgeronde versie.

Erg storend was in snelle afdalingen of op kasseiweg het kloppen van de achterderailleur op de liggende vork, dit deed echter niets aan het functioneren van het geheel.

Opmerkelijk was dat er quasi geen vuilopstapeling was op de liggende achtervork, prima!

De Fox RLT 80 doet perfect zijn werk en ideaal voor een snelle rit, op zwaar terrein zou een iets langere veerweg wenselijk zijn.

De Dt Swiss de demper met liet mij een goede indruk na en lijkt perfect bij de Xescofully te passen, met een goede afstelling is geen hindernis hem teveel.

Bij het klimmen op asfalt was de “zachte” lock-out niet echt storend.

Een remote lock-out systeem lijkt me wel aangewezen omdat je tijdens het rijden het hendeltje moeilijk bereikbaar is.

De Hope schijfremmen kan je perfect doseren in tegenstelling tot de XT versie die wat agressiever aanvoelen (onlangs getest). Alleen is het spijtig dat de vormgeving een wat verouderde indruk geeft … bijzaak.

De Skinny's : vooraan liever wat breder (2.10) wat de stabiliteit ten goede komt.

CONCLUSIE:
(dit is uiteraard persoonlijk en kan door iedere biker anders worden beoordeeld)

Dit is een snelle bike, geen doetje want je moet toch wat stuurvaardigheid hebben, anderzijds kan je er prachtige dingen mee doen, het frame heeft een concept dat toelaat zeer technisch te rijden en is op geen enkel moment storend qua bewegingsvrijheid, klimmen gaat als vanzelf.

Nog enkele zeer kleine details bijwerken en dit is de perfecte fully.

Dank je en doe zo verder Filip!